ÇATI KATI AŞIKLARI

Nefis bir roman eşlik etti haziran ayının ilk günlerinde bana  

Kurgusu, konusu muhteşemdi.
Bir çatı katında kesişen hayatlar ve her bir hayatın ayrı bir yaşanmışlığı olması... Geriye kalan izler.

Kırık ama çok kırık bir aşk hikayesi.

Şükran Yiğit blog camiası için eski, benim için yeni bir yazar.

Romanı o kadar beğendim ki yazarın diğer kitaplarını da en kisa sürede okumak istiyorum.

İkinci fotoğraf mı?
Geçtiğimiz günlerde yoluma çıktı.
Çatı Katı Aşıkları' nı okurken rastlamak keyifli oldu. ☺

Posted via Blogaway

EV ANASI

Mayıs ayımı şenlendiren bir kitap okuyorum . EV ANASI.

Kitaptaki Nur Karakterinde kendimi buluyorum.

Yazarı da tanıdık.  Blog dünyasından Ev Anası blogunu sahibi Birgül Özcan.

Daha kitabin ilk sayfalarında rastladığım şu cümle son yıllarda yarı zamanlı ev kadınına dönüşmüş beni gülümsetti  :
" Bütün kadınlar hızla deliriyordu, birinciliği ev hanımlarına verdiler ."

Ev işlerinin üzerime dağ gibi yıkıldığı zamanların birinde Ev Anası Nur keyfimi yerine getirdi.

Okudukça kısacık kitaptan ve  satırlarından kendimi alamadım.
Ev kadınlığı ancak bu kadar zekice ve esprili bir şekilde ifade edilebilirdi.

Kalemine ve emeğine sağlık sevgili Birgül . Ev Anası Nur 'u unutmam kolay olmayacak !!!!

Posted via Blogaway

DÜN, BUGÜN,YARIN

Kırkyedililer gibi derinliği olan bir romandan sonra kendime gelmem için farklı birşey  okumalıydım. 

Bazı zamanlar biyografi okumayı severim.  Hayatını okuduğum insanların yaşadıklarından kendime de pay çıkarırım.
Dün, Bugün, Yarın bu anlamda hoş bir seçim oldu.

Aslında okumak için sırasını bekleyen çok kitabım var ama konu Sophia Loren olunca hemen okumaya başladım.

Henüz beş yaşında küçük bir kızken ülkesini İkinci Dünya Savaşı içinde bulan bir çocuğun, kendi deyimiyle çirkin ördek yavrusunun kuğuya dönüşümünün hikayesidir okuduğum.

Ben çok beğendim .
Ayrıca kitabın tasarımı, puntolarının büyüklüğü, kapağı da çok şıktı. Üstelik; -sakın reklam olarak düşünmeyin  - D&R da güzel bir indirim yapmış.

E hal böyle olunca benim payıma da okumak düştü. 



Posted via Blogaway

KIRK YEDİLİLER

Okumaktan çekindiğiniz için ertelediğiniz kitaplarınız oldu mu hiç?

Başlamaya bile cesaret edemediğiniz !!!

Araya başka kitapların girmesinden değil; cidden okumaya cesaret duyamadığınız romanlar oldu mu?

Ben böyle  bir duyguyu  KIRK YEDİLİLER ile deneyimledim. 

Füruzan bizim gibi kırk yaş ve üzeri okurlar tarafından bilinen ve sevilen, yeni nesil okur tarafından da az bilinen bir yazar. 

 

Adı yetmişli yılların değerli kadın yazarları olan Sevgi Soysal, Adalet Ağaoğlu gibi yazarlarla birlikte anılan; Türk Edebiyatı'na özellikle okuması keyifli öyküler kazandıran; öyküleri ile gönlümüze taht kurmuş yazarlarımızdan. 

Hemen yazımın girişinde " GÜL MEVSİMİDİR", " PARASIZ YATILI" VE "GECENİN ÖTEKİ YÜZÜ" nü de önermeliyim. :)

Yazarın ilk ve tek romanı olan Kırk Yedililer bir dönem romanı.12 Mart Dönemi'ni; tarihe asi ve idealist kuşak olarak geçen 68 kuşağının yaşadıklarını acılarını, ideallerini anlatıyor.

 Roman kahramanı Emine kendilerini  idealist sanan, aslında hiç de öyle olmayan öğretmen bir ailenin kızı. 

 İtiraf etmeliyim ki Emine'nin annesi Nüveyra Hanım'ı hiç sevemedim. Hatta romanın en itici, en insanlıktan uzak karakteri benim için Nüveyre Hanım oldu diyebilirim.

Babası Selahattin Bey'i  ise son derece pasif karakterli buldum. 

Kız kardeşi Seçil güzelliğinin gölgesinde kalmış, annesinin baskısından kurtulamayan,  içinde bulunduğu ortama uyum sağlamaya çalışırken yalnız kalmış bir genç kadın. 

Erkek kardeşleri Kubilay, - anne ve baba " Menemen Olayları" nda şehit edilen Kubilay'ın anısına  oğullarına bu ismi vermişler - adını taşıdığı kişinin aksine son derece silik, hiçbir ideolojisi olmayan bir karakter.

Ben romanda en çok Emine'nin çocukluk yıllarına dönüşünü sevdim. Emine'nin hep sevdiği ve yıllar geçse de unutamadığı Leylim Nine ve onun anlattığı masallara hayran kaldım. 

Yazarın akıcı ve yalın dili ile romandaki zaman kaymalarını ustalıkla kullanması romanı  severek okumama  neden oldu. Her bir karakter için üzerinde ayrı ayrı düşünmeme neden oldu. 

Yayınlandığı 1974 yılından  hemen sonra  1975'ta  Türk Dil Kurumu Roman ödülü alan Kırkyedililer  2014 yılında 40 yaşını doldurdu . 

Benim kitaplığıma da bu tarihlerde girdi. 

Yazımın başında belirttiğim gibi okumaya cesaret edemediğim bir roman olduğu için iki yıl kadar kitaplığımda bekledi. Bu cesareti yeni bulmuş olmalıyım ki Mart ayını Kırkyedililer'e ayırdım.

Beni zaman zaman üzen, ama en çok Emine'nin çocukluk anıları ile, Leylim Nine  ve Kiraz'ın masumiyeti ile gülümseten bir roman oldu. 

Ama o Nüveyre Hanım; ahhh ahh insana değer vermeyen, aşka inanmayan, köylüyü küçümseyen Nüveyre Hanım, en sevmediğim roman karakterleri arasında çoktan yerini aldı.

Henüz okumamış olanlar ya da benim gibi okumakta gecikenler; özellikle yakın tarihimize ilgi duyanlar için KIRKYEDİLİLER'İ  mutlaka öneririm. İyi ki Füruzan gibi yazarlarımız var.

İMKANSIZIN ŞARKISI

Bildiğim kadarıyla Murakami 'yi Türk okurlar ile tanıştıran ilk roman İMKANSIZIN ŞARKISI. 
Ben Murakami ile SAHİLDE KAFKA sayesinde tanışmıştım.
Romanın büyüsüne kendimi kaptırıp kısa sürede bitirmiştim.

Murakami değişik bir yazar.
Romanlarında kedi, klasik müzik ve başka yazarların kitap adları sıklıkla var. Bu yüzden yazarın romanlarını okurken, bilmediğimiz yazarlarla, hiç dinlemediğimiz klasik müzik ezgileri ile tanişabiliriz.

İMKANSIZIN ŞARKISI da böyle bir roman. 68 kuşağının özgür dönemlerinde Japonya 'da yaşanmış değişik bir aşk öyküsünü anlatıyor. 
Ben kendi adıma söylemeliyim ki romanı çok beğendim. 

Roman kahramanı
Vatanabe 'nin 20 li yaşlarda yaşadıklarını 20 yıl sonra kendi ağzından dinlemek güzeldi. Yapılan eleştirilerde romanı fazla erotik bulanlar olduğunu gördüm.  Bu bence romanın geçtiği  altmışlı yılların sonu ile ilgili bir durum. Zira o yıllar dünyada her konuda özgürlük rüzgarlarının estiği yıllardı.

Bu romandan geriye kalan okumaya değer ve yazarın sıklıkla söz ettiği iki roman var. Biri Muhteşem Gatsby, diğeri Büyülü Dağ. 
Ben her iki romanı da çok eskiden okumuştum ve itiraf edeyim ki Muhteşem Gatsby 'i yazar kadar sevemedim. 
Diyebilirim ki İMKANSIZIN ŞARKISI ben de MUHTEŞEM GATSBY ' e göre daha çok iz bıraktı.
Murakami sevenlere ve benim gibi henüz okumamış olanlara duyurulur.  😄



Posted via Blogaway

ŞUBAT OKUMALARI

Şubat ayına üç kitap sığdırdım.

Üçü de keyifli kitaplardı.

CAN KIRIKLARI : Yıllar önce Antalya 'da bir kez yapılan ve devamı gelmeyen Tüyap Kitap Fuarı'ndan almıştım.   Araya bir dolu kitap girdiğinden okumayı ertelemistim. Sonra da unutmuşum. 
Kitaplarımı düzenlerken karşıma çıktı. 
Başladığım gibi bitirdim. 

Karin Karakaşlı birbirinden dokunaklı öyküler yazmış . Hepsini ayrı ayrı çok beğendim.  Öykü sevenler için hoş bir okuma olabilir.

***
BENİM OLAĞANÜSTÜ AKILLI ARKADAŞIM : Bir üçlemenin ilk kitabı. 
Üçleme NAPOLİ ROMANLARI diye geçiyor. 
İki çocukluk arkadaşının hayat hikayesini anlatıyor. 

Serinin diğer kitaplarında bu iki kız arkadaşın evlilik ve orta yaş hikayelerine tanık olacağız. Ben diğer iki kitaba hemen başlamadım çünkü üzerinizden uzak, ardarda çok merak etsem de seri kitap okuyamama gibi bir huyum var.  ☺

***
PARİSE SON TREN : Geçen yıldan beri okumak istediğim bir romandı.  2. DÜNYA SAVAŞI sırasında yolu Paris'e düşen bir gazeteci kadının savaş yıllarındaki hayatını anlatıyor. 
Roman kadının 87 yaşındaki hali ve kendine eski işyerinden gönderilen, içinde notları olan bir kutunun açılmasıyla ilerliyor. 
Henüz başlarındayım ama  bu roman beni mutlu eden bir okuma oldu. 
Hafta sonu elimden düşmeyeceği kesin.
Tam da savaş seslerinin ayyuka çıktığı şu günlerde Paris 'e Son Tren çok etkiledi beni.

Daha güzel, huzurlu ortamlarda yeni kitaplarla buluşalım dilerim ve okuma sevgimiz hiç bitmesin. 

Posted via Blogaway

ACI ÇİKOLATA

Bazı kitapları okumakta gecikiyorum. 

Kitabı alıp kitaplığıma koyuyor sonra da araya başka kitaplar girince okumakta ihmal ediyorum.

Acı Çikolata da böyle oldu.
Evdeki kitaplarımı gözden geçirmesem bu muhteşem kitabı halen okumamış olacaktım ve tabii Tita 'nın mutfak ve hayat hikayesinden mahrum kalmış; çok şey kaybetmiş olacaktım.

Acı Çikolata büyülü gerçeklik üzerine kurgulanmış muhteşem bir roman.

Misal, Tita annesinin karnında yaşadıklarını çok net hatırlıyor, hatta anne karnında ağlarken annesi ağlama seslerini duyuyor. 
Okur olarak böyle bir durumun imkansızlığını bir kenara bırakıp; belki de annesi tarafından çizilmiş makus kaderine ağlıyor diye düşünüyoruz.
Büyülü gerçeklik böyle birşey işte . ☺

Neyse çok uzatmayayım eski bir kitap ve hatta filmi de var.
Ama Acı Çikolata 'yı henüz okumadı iseniz ve hatta Isabel Allende ya da Marquez kitaplarını da seviyorsanız  çok şey kaçırmışsınız demektir. ☺



Posted via Blogaway