İtiraf etmem gerekirse Orhan Pamuk çok okuduğum yazarlardan bir değildir.
Bu güne kadar iki romanını severek okudum Cevdet Bey ve Oğulları ve Masumiyet Müzesi .
Şimdi hatırlıyorum da 90'lı yıllarda popüler olan Yeni Hayat adlı romanını hayatıma bir "yeni" lik katacağını düşünerek hevesle alıp okumaya başlamış ama ortalarında yarım bırakmıştım.
Ya o zamanlar ki ruh halim kitabı okumaya elverişli değildi ya da yüzlerce baskı yapan Yeni Hayat o dönemlerde bana hitap etmemişti.
Neyse, yıllar geçti üzerinden konumuz bu değil zaten.
Geçen gün elime Orhan Pamuk'un son kitabı " Manzaradan Parçalar" ı aldım.
Aldığım günden beri de elimden bırakamıyorum.
Çok ama çok beğendim.
Özellikle İstanbul'u ve kitapları anlatan bölümlerinde sayfaların arasında kayboldum.
Bence Orhan Pamuk deneme yazılarını çoğaltmalı.
Manzaradan Parçalar Okurken okura; " Deneme işte böyle yazılmalı" dedirtiyor.
Hayat yolculuğu sırasında yaşananlar usta bir kalemle buluşunca ortaya şahane bir eser çıkartıyor demek ki...
Yazarın kalemine ve emeğine sağlık.
