BURASI RADYO ŞARAMPOL

" On dört yaşındaydım. Hiçbir şeyimiz yoktu. Yoksulduk. Yoksul ama mutsuzduk.

Şarampol Mahallesi 'ne temmuzla birlikte çöken güneşin altında annelerimiz Dokuma' ya babalarımız restoran mutfaklarına çalışmaya giderlerdi. 

Birbirimizden başka hiç ama hiçbir şeyimiz yoktu.   

Tek tesellimiz, mahallenin içinde mecalsiz küçük vantilatörlerin dönüp durduğu, tek katlı, iki gözlü yan yana bloklar halinde dizilmiş evlerinin açık pencerelerinden sokağa  yayılan televizyon sesleri arasında karpuz yiyerek seyrettiğimiz filmlerdeki gibi - yoksul ama mutlu - olmaktı ... " 

BURASI RADYO ŞARAMPOL 

Özellikle 80 li yıllarda gençliği Antalya' da geçmiş herkese  önemle okumalarını tavsiye ederim...

📖💕📖💕📖

Kalemine hayran olduğum sevgili yazarım 

Sükran Yigit  emeğinize, yüreğinize sağlık .

Kitaplarınızı okumak ayrıcalıktır .

💕📖💕💕📖