ÖLÜM GEMİSİ

Nisan ayı içinde okuduğum en güzel romanlardan biriydi Ölüm Gemisi.

📚

Önce yazardan söz etmeliyim çünkü ilk kez okuduğum bir yazar.

B. Traven, edebiyat dünyasının en büyük gizemlerinden biriymiş.

📚

Gerçek kimliği uzun yıllar saklı kalmış, röportaj vermeyi reddetmiş ve fotoğraflarının çekilmesine izin vermemiş. Bu gizemli tavrı, yazdığı kitaplardaki otorite karşıtı ve sistem dışı duruşuyla birebir örtüşmüş bence.

📚

Romana gelince; Amerikalı bir denizci olan Gerard Gale’in başından geçenleri anlatıyor. 

📚

Gale, gemisi limandan ayrılırken karada kalır. Ancak bir sorunu vardır: Pasaportu ve kimlik belgeleri gemide kalmıştır.

📚

Gale, kimliğini kanıtlayamadığı için hiçbir ülke tarafından kabul edilmez. Bir ülkeden diğerine sınır dışı edilirken, modern dünyanın "kağıtlar" üzerindeki anlamsız katılığıyla yüzleşir. Bir insanın varlığı, elindeki bir parça kağıda bağlıdır; kağıdı yoksa kendisi de yoktur.

📚

Sonunda Gale, hiçbir yasal geminin kabul etmediği, "Ölüm Gemisi" olarak adlandırılan bakımsız ve tehlikeli bir kömür gemisine (Yorikke) işçi olarak girmek zorunda kalır. Bu gemiler, sahiplerinin sigorta parası alabilmesi için batırılmak üzere yola çıkarılan "yüzen tabutlardır".

📚

Finalini anlatmayayım.

📚

Ben çok beğenerek okudum tavsiyemdir. Acaba okuyan var mı bu kitabı yoksa benim gibi yazarla yeni mi tanıştı okurlar merak ettim? 

📚

Yıllarca Yeşilçam'ın kadın sanatçılarına ses veren Adalet Cimcoz'un çevirisini okumak da kitabı ayrı değerli kıldı.

📚

 Adalet Cimcoz'un aynı zamanda çevirmen olduğunu da öğrenmiş oldum bu arada. Bilmemem  benim eksiğim olsun. 🤭

Hem ne demişler "bilmemek ayıp değil öğrenmemek ayıp " öyle değil mi?