Ne Hakan Günday'ı tanırdım, ne de romanlarını.
Sürekli alış veriş yaptığım kitapçıda gözüme çarpan bir kitaptı Kinyas ve Kayra. Adı ve kapağı çok itici gelirdi, elime alıp incelemezdim bile.
Kitap önerilerine çok güvendiğim kitapçım bir gün bana neden Hakan Günday'ı okumadığımı sordu. Ben de nedenlerimi saydım kısaca. Yanıldığımı söyledi. Hakan Günday'ın gelecek vaad eden yazarlardan biri olduğunu, henüz çok genç olduğunu Kinyas ve Kayra'nın yazarın önemli romanlarından biri olduğunu söyledi. O sırada yazarın yeni roman AZ da piyasaya çıkmıştı.
Merak ettim haliyle. Önce ama istemeyerek Kinyas ve Kayra'yı aldım. Mevsim yaz başıydı. Sıcaklar henüz başlamamıştı ve ben şaşırarak, şoka girerek, kitabın içndeki her bir cümlenin altını çizerek romanı okudum.
Hemen ardından AZ'ı okudum. İki romanı okuyup bitirdikten sonra yazarı tanımak istedim. Merak ettim. Hayata bakış açısı, kelimelerle kurduğu dünya çok farklıydı.
Hakan Günday romanlarında, her zaman yürüdüğümüz yolda, kaçırdığımız ayrıntıları bize gösteriyor adeta. Her zaman yürüdüğümüz için ayrıntıyı nasıl da gözden kaçırdığımızı okurun yüzüne çarpıyor.
Şimdi sırada yazarın Ziyan ve Azil adlı kitapları var. Bunun için büyük bir özlemle
I. Antalya Tüyap Kitap Fuarı'nı bekliyorum.
Fırsat bulabilirsem yazarla tanışıp, kitaplarını imzalatmak için ...
-------------------------
** " Dünyayı küçük gördüğü için kendini büyük sanıyordu. Tabii büyük bir göz yanılması söz konusuydu. eğer dünya bu kadar küçük olsaydı, kaybolmamak için bu kadar uğraşır mıydı sokaklarında ?"
**" Hayat, ölene kadar hissedilen zevklerden acılar çıkarıldığı zaman geriye kalandır. Hayat = Zevk - Acı. Sonuç pozitifse yaşamışsındır hayatı, negatifse ölmüşsündür doğduğun gün ."
** İçi ne kadar doldurulursa doldurulsun yine de hafiftir hayat, çünkü altı deliktir, delikse ölümdür.
** Kitaptan sevdiğim cümleler ...
